Dit heerschap is Jan de Lichte.
Gezocht wegens moord en desertie.
Wat is hij waard?
U begrijpt dat ik nu uw nieuwe overste ben?
Dat begrijp ik, ja.
Uw werkruimte en uw dienster, Magda de Wispelaere.
Excuus, meneer.
Ik vraag me af of het Jan niet geweest is.
Jan de Lichte? Misschien heeft hij dan nieuws over Emiel.
Kun je me naar de bossen brengen?
Nog altijd dezelfde wijvenkop, zie ik.
Francis Tincke. Je kunt nog altijd niet vechten.
Ze zeggen dat ze zich vanuit heel Vlaanderen verzamelen in die Kluisbossen.
En ik moet u ook aanraden om uit die bossen weg te blijven...
want zelfs onze stadswacht komt daar niet, meneer Baru.
Wat is dat?
Van de burgemeester. Zodat we niet vergeten dat we verbannen zijn.
Je denkt dat het volk het water aan de lippen staat.
Ze mogen verdomme blij zijn dat er water is.
Welkom in Vlaanderen en goeie jacht.
Kom.
Wacht, wacht.
Anne-Marie Mestdagh.
Als je niet werkt, dan krijg je geen eten. - Ik wil werken, madam.
En waar is mijn moeder?
Het enige wat wij hier proberen te doen, is overleven. Van dag tot dag.
En niet iedereen slaagt daarin. De meesten niet, zelfs.
Geef dat terug.
Sorry, baas.
Doe dat niet.
Alsjeblieft, doe dat niet.
Maar die voelen daar niks van.
Ze is dat zo weer vergeten.
Zonder gebreken kun je niet bedelen.
En ik heb honger.
Hier. Hier.
Wat? Wat? Maar ik ga niks doen.
Twee sollen per dag voor maar 14 uur werken. Kom op, mannen.
Alleen de sterksten. - Ik heb gezegd dat je van die kar moest.
Goed betaald. Kom op, hup, hup. Jij niet. Eraf.
Niet duwen, mannen.
Schele. Schele.
Jan, dat is De Schele.
Aangenaam.
Sproetje. - Jantje is een van ons.
Het is dat je het weet. - Ja. Ik ken hem.
Ja? - Klijster Licht, toch?
Goede oorlog gehad? - Ik mag niet klagen.
Ik heb gehoord dat die gasten alleen maar zuipen en op de Duitse wijven kruipen.
Je oorlog is toch nog niet voorbij, hè.
Het is de mijne niet. - Goed voor jou.
Zaterdag in De Floeren Aap, Anker en Zon.
Alleen grote inzetten. Honderd florijnen per man.
Dan mag jij niet ontbreken, Tincke. - 100 florijnen?
Het is goed. Ik kom. - Maar je vriend mag je thuislaten.
Mannen, werken.
Wat is dat hier, zeg? Je kunt terug naar huis, hè.
Werk je voor die Schele? - Ik werk voor niemand.
Ik laat hun werkvolk slapen en ik krijg een deel van de winst.
Twee sollen voor 14 uur, dat zijn slaven.
Slaven... Als je dat zo wilt noemen.
Hé, wat ga je eraan doen? - Iets.
Helemaal niks.
Een meisje, misschien?
Ja, omdat ze het vaak in haar mond heeft gehad, denk ik.
Kijk, het is verkleurd...
en die randen zijn versleten doordat ze erop gebeten heeft.
Ik zou durven stellen dat ze in een weeshuis zit.
Een weesmeisje? - Ja.
Ja, het is de beeltenis van de heilige Stella Maris.
Met dat water en die golven.
En men zou kunnen veronderstellen dat het weeshuis van Stella Maris...
hier in onze stad dit soort hangertjes aan haar weesmeisjes geeft.
Het zal ongeveer het enige zijn wat ze krijgen, die arme schapen.
En waar is dat weeshuis?
Ja, in een vies steegje aan de donkere kant van de stad, helemaal achter.
Niet slecht. - Bravo.
Héloïse heeft alle kwaliteiten van de burgerij.
Kunsten en nog meer. Summa cum laude. - Daar twijfel ik niet aan, deken.
Meneer Embo, mag ik u iets vragen? - Ja.
Hoe gaat het met uw drukkerij? Brengt dat iets op?
Papa, alsjeblieft. - Jongen.
Een huwelijk is altijd een kwestie van zaken, wat ze je ook mogen wijsmaken.
Michel?
Met permissie, meneer Van Gelderhode, maar de drukkunst is een...
Drukkunst? U zegt kunst?
Excuseer, maar bij kunst krijg ik een rilling over m'n lijf.
Werkelijk waar, dan moet ik denken aan zolderkamertjes, de goot, cholera.
Syfilis ook.
Mijn dekenaat, mijn beste Benoit, heeft net een order geplaatst...
bij drukkerij Embo. Een nieuwe oplage van de volksbijbel.
Ik ben van plan ze gratis uit te delen aan de armen...
en aan die bannelingen daar in hun bos.
Eén brood en één bijbel voor ieder. Een oplage van 2000 exemplaren.
U kunt uw drukwerk ook onderbrengen bij drukkerij Embo.
Fantastische kwaliteit.
En u zult zien hoe snel de cijfers zwart worden.
Daar twijfel ik niet aan, maar de realiteitszin die mij dan kenmerkt...
Papa. - die...
Wat zeg ik nu verkeerd? - Een beetje finesse, alsjeblieft.
Trouwens, het gaat niet alleen over kapitaal, het gaat ook over afkomst.
En daarom hebben wij, Michel en ik, een aangename verrassing voor u.
Maar niet veel mensen zijn hiervan op de hoogte...
want de familie Embo is erg discreet met deze zaken.
Kijk...
Dit zijn de adelbrieven van de familie Embo.
Of moet ik zeggen la famille d'Embaux...
zoals de geschiedenis het vereist. Namelijk...
Michel d'Embaux is net als zijn vader en net als alle generaties voor hem...
ridder. Chevalier.
Dat maakt Héloïse tot jonkvrouw. U trouwt in de adel.
Niet slecht, hè, voor een kleine burgerlijke familie.
Wat is er nu chiquer dan trouwen met jonkvrouw de la Héloïse d'Embaux?
Al duizend jaar stroomt adellijk bloed door haar aders.
Hoe kun je ons zo verlagen, papa? Een handeltje beleggen met onze titel.
Er zit pit in.
Een raspaardje.
En kun je haar het zadel opleggen?
Godverdomme. Excuseer.
Het is waar.
Waarom, in godsnaam, heb jij je naam vervlaamst?
Waarom niet in het groot geafficheerd zoals wij zouden doen?
De adel is discreet.
En, meneer...
wij afficheren niets.
Noblesse oblige.
Ze is perfect.
Nou, Stanislas.
Ik denk dat we de huwelijksaankondiging aan de kerk kunnen hangen.
Is het nog ver?
- Niet zeuren, kleine.
Dat vind je leuk, hè? - Wat?
De oudste spelen, je beter voelen.
Ik ben ook de oudste, hè. Ik ben ook de beste.
Waarde heer...
Kunt u ons helpen?
Meneer de baljuw? - Meneer de directeur?
Hoe kunnen wij u helpen?
Is dit van hier?
Ik heb er hier een paar dozijn met zoiets rond hun nek.
Stella Maris is onze patrones. Samen met deken Pycke.
Dit is van één van de meisjes die eerder deze week op het kasteel...
Heeft Coffijn u gestuurd?
Ja.
Zijn er klachten?
Ik had toch begrepen dat men zeer tevreden was over de diensters.
Deze is ontsnapt. Kijk...
Men wil diensters voor feestjes, ik lever ze. Punt.
Wat er verder daar gebeurt, is niet mijn probleem.
Enfin, zeg het niet zo tegen Coffijn. Ik heb niets gezegd...
als u begrijpt wat ik bedoel.
De prijs was correct, alles was correct. Zoals gewoonlijk.
Er zijn er drie niet teruggekeerd, maar ik klaag niet.
Ik ben blij dat er af en toe een paar vertrekken om hun geluk elders te zoeken.
We hebben niet genoeg eten voor al die mondjes.
Anne-Marie Mestdagh. Succes met haar.
Ze zat hier altijd met dat ding in haar mond.
Ze heeft graag iets om op te zuigen, zeker?
Ik ben blij dat die weg is. Eén rotte appel verpest de hele mand.
Kom, wegwezen.
Hup. Kom, hup.
Isabel Mestdagh.
Geeft u dan echt niks om hen? - Nee.
U moest zich schamen. - Waarom zou ik?
Ze zien er misschien uit als engeltjes, meneer Baru...
maar het zijn duivelinnen.
Tincke. Ik heb haar. We hebben de deugniet, Tincke.
Eindelijk hebben we haar te pakken. - Heel goed.
Mag ik haar slechte oog eruit snijden? - Nee, laat mij dat doen.
Ik ga haar slechte oog eruit halen. - Nee, ik wil dat doen.
Mannen, geen ruzie.
Maar nee, alsjeblieft. Hé, Tincke. - Mannen, geen ruzie. Hé.
Rustig, mannen. Rustig, mannen.
Niet schieten, ik heb niks gedaan.
Goed. Laat maar eens zien wat je kunt. - Dat haalt hij toch niet.
Dat is geschoten.
Daarheen.
En?
Héloïse?
Het is liefde op het eerste gezicht, geloof ik, hè.
Dat is de beste. Wat denk je van hem?
Hij kan je onderhouden op een wijze die je verdient.
Ik zal erover nadenken.
Het is al beslist.
Zonder mijn inspraak.
Als biechtvader ken ik je beter dan jij jezelf.
En geef toe, in dit gat liggen de rijke en knappe mannen niet voor het oprapen.
Excuses.
Wat dacht u nog zoal te spelen, Héloïse?
Wat hoort u graag?
Albinoni is mijn favoriete componist.
Na Pachelbel.
Het Adagio in G mol? - Het thema van onze liefde?
Albinoni schreef het omdat zijn hart gebroken was.
Oei.
Vandaar dat het zo mooi is.
Ik denk dat het goed is als echtgenoten...
verloofden...
dezelfde interesses hebben.
Is er nog iets dat u graag doet?
Jagen en schieten.
U? - Mijn broer heeft het mij geleerd.
Emiel is een grote held van mij. Net zoals van iedereen, natuurlijk.
Ik volg zijn daden in de oorlog al sinds jaar en dag.
Dank u. - Geen dank.
Sinds hij vertrokken is naar de oorlog, heb ik niet meer gejaagd.
Ik beweer niet dat ik het schutterstalent heb van uw broer, maar...
er is toch al menig everzwijn verorberd door mijn toedoen.
Wenst u eens mee te gaan?
Als u het aandurft om te jagen met een dame.
De stadswacht van de toekomst is een denkende wacht.
Eentje die systematisch te werk gaat, een onderzoek pleegt alvorens te handelen.
De tijd van de domme stadswachter...
die alleen maar met geweld z'n gezag kan afdwingen, is passé.
En wij zoeken hiermee aansluiting bij de grote steden der vooruitgang.
Londen. Parijs.
En om mijn eigen werk vooruit te helpen...
maar ook vooral om uw eigen inzichten aan te scherpen...
vraag ik elk van u om voor mij een overzichtje te maken.
Een persoonlijke analyse van de misdaad in deze streek.
Wie werkt er samen met wie en wat zijn ze van plan?
Duidelijk misschien allemaal voor u, maar zeer verhelderend voor mij.
En zij die het schrijven niet machtig zijn...
kunnen het altijd dicteren aan mijn assistente Magda.
Heer Baru...
ik denk en ik denk dat ik niet de enige ben die dat denkt, ik denk...
Dat u het hoort donderen in Keulen?
Het besef van onbegrip is het begin van de wijsheid, wachter Goorissen.
Ik beloof u dat het allemaal heel duidelijk zal worden...
als u mijn systeem een kans wilt geven. Ja?
En dan nog een laatste punt.
Zie u hier zitten.
Bekijk uzelf.
Kijk... Kijk naar uzelf.
Uw uniformen zijn slordig, uw laarzen bestoft...
uw hoeden bevuild, u laat uw wapens rondslingeren.
Een stadswachter geeft het voorbeeld.
Vanaf nu verschijnt u in het openbaar...
in een netjes gewassen en gestreken uniform en blinkende laarzen.
Anders kan u beter thuisblijven.
Om de misdaad te bestrijden...
Blijf zitten, mannen. Blijf zitten. Ga door.
Om de misdaad te bestrijden, moeten wij steeds capabel... Er capabel uitzien.
Elk moment van de dag en de nacht.
Wij zijn de dienaars van de wet. En het volk.
Bravo, Baru.
Dat is een geweldige toespraak. Nietwaar?
Hè? Prachtig. Mag ik u uitnodigen op mijn bureau?
Jazeker, burgemeester. - Kom maar.
De vergadering is geschorst. - Prachtig.
Hier, Jan. Het beste hoerenkot van Vlaanderen en omstreken.
En voor je vanavond met ons mee op rooftocht gaat...
mag je eerst eens goed je zak leegmaken, op mijn kosten.
In dat krot hier, of wat?
Vroeger was dat een konijnenkwekerij.
Maar nu wordt er niet minder gefokt, denk ik.
En wat is dat?
Dat? Dat is ons geheime wapen. Het beschermt je tegen alle poepziektes.
Dat is waar, hè, Vagenende? Zeg maar eens wat je er allemaal in doet.
Je neemt een dozijn wijngaardslakken.
Je plet dat in een mengsel van mierikswortel...
nachtschade, salpeterzuur, verschaald bier, zeer belangrijk.
En dat laat je een paar nachten trekken. Dan krijg je dit.
Onze klantjes komen binnen, dopen hun pik in die ton...
en die hebben nooit last van ziektes. Ik zweer het, hè, niemand.
Dat is hier het gezondste hoerenkot van de Lage Landen, Jan.
Er is maar één nadeel.
Welkom in De Gele Piet.
Glas port?
Dat is een beetje vroeg, toch? - Ik weet het niet. Het warmt op, hè.
Kom, proost. Op de goede verstandhouding.
Ik heb gehoord, Baru...
dat u een uitermate goede verstandhouding hebt met onze dienster.
Zeker.
Als ik één ding geleerd heb, is het dat het waarnemingsvermogen van een vrouw...
doorgaans verfijnder is afgestemd dan dat van een man.
Een man van vooruitgang? Proost.
Cadeautje van maarschalk de Batthyány.
De leeuw is de koning van de jungle.
Ik heb een eindeloos respect voor de leeuw. Ik ben ook een leeuw.
De Leeuw van Vlaanderen.
Goed, Baru, ik zal u zeggen zoals het is.
U bent naar hier gezonden door de Staten van Vlaanderen.
Ik had daar zelf geen zeggenschap over.
Om eerlijk te zijn, ik zie eigenlijk niet goed in...
waarom wij een nieuwe baljuw nodig hebben.
Maar ja, u bent hier nu, dus...
Ik mag vooral hopen dat u naast die gezwollen retoriek...
die ik daarnet allemaal gehoord heb...
dat u vooral toch blijft onthouden dat de stadswacht gezag afdwingt...
daadkrachtig optreedt en de mensen angst moet aanjagen.
Of zie ik dat verkeerd?
Nee. Nee, nee.
Dan denk ik dat we heel goed gaan samenwerken, Baru.
Ik denk dat ook.
Tot ziens.
Mooitje, hè?
Is ze goed?
Probeer eens.
Je zult wel chiquer gewend geraakt zijn, zeker, Jan?
Je denkt dat ik altijd in paleizen heb geslapen.
Ik heb vier jaar lang in een hol liggen creperen.
Of je nu in de modder ligt in Silezië of thuis, modder blijft modder.
Nou, daar drink ik op.
En jij?
Mensen zullen altijd willen neuken, hè, Jan.
Dat is waar.
Ik vond die wijn van vroeger wel beter. - Dingen veranderen.
Daar zul jij ondertussen toch zelf ook wel achter zijn gekomen.
En, blijf je?
En waar ga je het zoeken, je geluk? - Amerika.
Samen met een miljoen anderen?
Dat is voor de baljuw. - Ja.
Heer Baru.
De mannen vragen zich af wat u met al die informatie denkt te willen beginnen.
Als we weten van een misdaad, treden we toch terstond in actie?
Op 23 april beweert ene Antonius Van Wezemael...
dat zijn schoonbroer Gustaaf De Korte drie gouden ringen van hem ontvreemdde.
Hij beweert die daad in zijn volle glorie te hebben aanschouwd toen hij...
en nu citeer ik, 'des nachts de trap neerdaalde...
omdat ik iets vreemdsoortigs aanhoorde, komende vanuit de zoldering'.
Uw advies?
Ik zou zeggen, slechts 20 zweepslagen als hij de juwelen onmiddellijk teruggeeft...
en bij de volgende diefstal resoluut verbannen.
Als wij dan in een ander verslag lezen dat een van uw collega's maakte...
naar aanleiding van een schermutseling in café De Pomp...
dat er op 22 april een gevecht ontstond na een verloren spel Anker en Zon...
waarin de genaamde Antonius Van Wezemael...
een inzet verloor van 15 gouden florijnen en drie gouden ringen...
denkt u dan niet dat er een mogelijk verband is tussen deze twee zaken?
Dat de genaamde Antonius Van Wezemael mogelijk...
niet aan zijn vrouw durfde te vertellen dat hij haar gouden juwelen vergokte...
en daarom maar een verhaal verzon?
Zeker als we dan in een ander verslag kunnen lezen...
dat de genaamde Antonius Van Wezemael...
een scène heeft gemaakt op het huwelijk van zijn zuster met Gustaaf De Korte...
omdat hij hem geen geschikte partij vond.
Treffen uw zweepslagen dan niet mogelijk de verkeerde rug?
Ja. Ja.
Verbanden.
En de enige manier om ze te zien, is een degelijke administratie bij te houden.
Het stinkt hier.
Ik ruik niks.
We zijn te laat.
Dus dat was je gouden tip, Schoentjes?
Een kot dat godverdomme al twee keer overvallen is.
Ik ga die tipgever een bezoekje brengen.
Ja, het is je geraden. Of ik zet je in De Gele Piet.
Jezus Christus.
Dus dit is waar je mee bezig bent?
Wat? - Dit is wat jij doet?
De grote bende van Tincke.
Als je iets beters weet... - Je ziet toch dat dit naar niks leidt.
Eigenlijk heeft hij gelijk, hè.
Tincke.
Wat sta ik me hier eigenlijk op te winden?
Terwijl de rijkste kerel van allemaal vlak voor mijn neus staat.
Kom, Tincke. We zijn hier weg.
Tincke.
Twee op het zonnetje.
Dubbel zes.
Smijt maar, ja.
En voor wie is dat allemaal? Dat is voor ome Tincke. Bedankt, mannen.
Patron, ik denk dat het tijd is om op te houden.
Ik denk het niet, Schoentjes. Ik ben net begonnen.
Hier, we doen eens gek. Vijftig op het zonnetje. Voor dubbel zes.
Dat spelletje gaat niet blijven duren. - Denk je?
Wat is er, Schele? Durf je niet, jongen?
Wees jij maar wat voorzichtig.
En jij, vriend? Heb jij nog wat sollen? Of is het afgelopen?
Nog eens.
Joske, doe nog maar een fles. Ik denk dat de jongens dorst hebben.
Kom, alles op die zon.
Alles op die zon. Nee, kom. Ik ben aan het spelen.
Tincke?
De Spanjol wil je zien.
Geluksvogel.
Ik ben weggegaan om je trots te maken.
Maar dit is niks om trots op te zijn.
Ik heb iets vreselijks gedaan.
Ik kon niet anders.
Je omzet in De Gele Piet kan beter.
Moet beter, Tincke.
Er wordt aan gewerkt.
Ik kom morgen je deel brengen, Spanjol.
Nu is goed.
Hè?
Nu je het nog hebt.
Hier.
Om je te ontspannen.
Bedankt.
Ik heb nog iets voor je.
Afval van lotusbloemen.
Bladeren en stengels vermengd met teer en hars.
Verkoop dat aan je armoezaaiers.
Lage prijs, hoog volume. Zodat ze hun problemen even vergeten.
Opium voor het volk.
Hé, Jan.
Kom binnen, kom.
Ik ben naar hier gekomen omdat ik jullie kom vertellen dat...
dat Emiel is omgekomen.
Wat?
Het spijt me.
Hoe?
Was je erbij?
Op de weg van Maagdenburg kwamen we terecht in de hel van Hohenfriedberg.
Twee fronten. Groot offensief, alles of niks.
Tegenover ons op zo'n 500 meter lag het munitiedepot van de Pruisen.
En Emiel besloot om dat op te blazen.
Ik stelde voor om dat zelf te doen, maar dat wilde hij niet.
Hij kroop over de rand, door de linies heen.
En hij is toen geraakt in zijn rug.
Een Pruisische scherpschutter had hem ontdekt.
Ik ga naar hem toe.
Ik help hem, ik sleur hem mee tot in onze loopgraaf tot hij veilig is.
Ik steek de lont aan en dat munitiedepot vliegt de lucht in.
Ik kijk naar beneden en ik zie Emiels gezicht.
Hij ligt in mijn handen...
en hij lacht.
Hij was gelukkig...
dat het gelukt was.
Hij is een held.
En hij zal altijd een held zijn.
En hij vroeg me om dit te geven.
Het spijt me.
Jan.
Als je wilt, kunnen we de logeerkamer in orde brengen.
Dank u wel.
Een deserteur... Een moordenaar.
Ik mag je graag, Tincke.
Je hebt een klasse vergeleken met de rest hier.
De groeten aan God.
We zijn hier met een voorstel voor IJzeren Simon.
Eén op drie van alle Amerikanen is een Afrikaanse slaaf.
En die 33 procent doet 100 procent van het werk.
Wij leven in de eeuw van de slaaf.
Alleen de tijd zal ons helpen dit leed te dragen.
Maar ondertussen, Héloïse, moeten we wel verder.
Als ze beseffen hoe sterk ze staan, keren ze zich tegen de stad.
Ondertiteld door: Anja Stoop